TMJ چیست؟

اینکه TMJ چیست؟ و چه آسیب هایی به ما می تواند بزند را در این مقاله بررسی خواهیم کرد. TMJ مخفف مفصل گیجگاهی فکی است. مفاصل گیجگاهی فکی شما در دو طرف صورت، درست جلوی گوش شما قرار دارند. TMJ ها استخوان فک پایین شما را به جمجمه متصل می کنند و به حرکاتی مانند جویدن و صحبت کردن کمک می کنند. به هرگونه اختلال عملکرد TMJ اشاره دارد. بسیاری از مردم از اصطلاحات TMJ و TMD به جای یکدیگر استفاده می کنند. اختلال عملکرد TMJ زمانی رخ می دهد که عضلات و رباط های اطراف مفاصل فک شما ملتهب یا تحریک شوند. این وضعیت ممکن است حاد یا مزمن باشد و درد ناشی از آن ممکن است خفیف یا شدید باشد.

علت اختلال مفصل گیجگاهی فکی چیست؟

علت اختلال مفصل گیجگاهی فکی چیست؟
علائم شایع TMJ چیست؟
چه درمان هایی برای اختلالات TMJ موجود است؟
چند نمونه از درمان های غیر جراحی TMJ
سایر درمان های TMJ چیست؟

اختلال TMJ می تواند در اثر آسیب به مفاصل فک یا بافت های اطراف ایجاد شود. سایر علل TMD عبارتند از:

دندان قروچه (فشار دادن دندان)

دررفتگی دیسک بین مفصل گوی و کاسه

آرتریت در TMJ

فشار روانی و استرس

ترومای حاد

علائم شایع TMJ چیست؟

اختلال عملکرد TMJ در سنین 20 تا 40 سال بیشتر دیده می شود و در زنان بیشتر از مردان است. برخی از شایع ترین علائم TMJ عبارتند از:

درد فک

سردرد

گوش درد

درد در ناحیه گردن یا شانه ها

مشکل باز کردن دهان

فک هایی که در موقعیت دهان باز یا بسته قفل می شوند

صداهای کلیک کردن، ترکیدن یا رنده شدن در مفصل فک هنگام باز کردن یا بستن دهان

احساس خستگی در چهره شخص

مشکل در جویدن

وزوز گوش یا صدای زنگ در گوش

تغییر در نحوه قرار گرفتن دندان های شخص روی هم

تورم در کنار صورت شخص

دندان درد

اختلال عملکرد TMJ چگونه تشخیص داده می شود؟

در بیشتر موارد، اختلال عملکرد TMJ در طول معاینه دندان تشخیص داده می شود. پزشک یا دندان پزشک شما به بررسی موارد زیر می پردازد :

باز و بسته کردن دهان و بررسی نحوه حرکت آن

فشار روی فک و صورت و بررسی محل ناراحتی و درد

علاوه بر این، تصویربرداری رادیولوژی (اشعه ایکس) برای مشاهده مفاصل فک و تعیین میزان آسیب ممکن است گرفته می شود. این موارد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

اشعه ایکس پانوراما. این نوع اشعه ایکس دندان یک نمای کلی از دندان ها، استخوان فک و TMJ های شما را نشان می دهد.

اسکن CBCT اسکن توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی (CBCT) هزاران تصویر از دندان‌ ها، فک‌ ها، استخوان ‌های صورت و سینوس‌ های شما را ثبت می ‌کند. سپس این تصاویر برای یک تصویر سه بعدی دقیق به هم متصل می شوند. سی تی اسکن دندان به دندان پزشک شما دید دقیق تری از آناتومی صورت شما می دهد.

در برخی موارد تصویربرداری از طریق ام آر آی، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) ممکن است برای مشاهده بافت‌ های نرم در داخل و اطراف مفاصل فک استفاده شود. این تصاویر موقعیت دیسک، التهاب و قفل شدن احتمالی فک را نشان می دهد. این تصویر و بررسی دقیق تر می تواند به دندان پزشک شما بگوید که آیا دیسک TMJ به درستی و در شرایط خوبی کار می کند یا خیر.

ممکن است برای مراقبت و درمان بیشتر به یک متخصص ارجاع داده شوید. یک جراح فک و صورت متخصص که در درمان بیماری هایی مانند اختلال عملکرد TMJ تخصص دارد.

چه درمان هایی برای اختلالات TMJ موجود است؟

درمان ها از شیوه های خودمراقبتی ساده و درمان های غیر تهاجمی تا تزریق و جراحی باز را شامل می شود. اکثر متخصصان موافقند که درمان باید با درمان های غیر تهاجمی و غیرجراحی آغاز شود و آخرین راه چاره جراحی باشد، جراحی لیفت لثه هم یکی از انواع جراحی های درمانی دهان و دندان و همچنین درمان ناهنجاری های فک است. ما انواع درمان های TMJ را در بخش های زیر بررسی خواهیم کرد.

چند نمونه از درمان های غیر جراحی TMJ

اگر اختلال عملکرد TMJ برای شما تشخیص داده شده است، پزشک شما احتمالاً ابتدا گزینه های درمانی کم تهاجمی را توصیه می کند. بسیاری از این درمان ها می توانند در ترکیب با یکدیگر برای تسکین TMJ عمل کنند:

از کمپرس سرد استفاده کنید. برای درد حاد، یک کیسه یخ را به مدت 10 دقیقه در کنار صورت و ناحیه شقیقه خود قرار دهید. چند تمرین کششی ساده برای فک خود انجام دهید (طبق دستور پزشک). بعد از ورزش، یک حوله یا حوله گرم را به مدت پنج دقیقه روی کناره صورت خود قرار دهید. این کار را هر روز چند بار انجام دهید.

غذاهای نرم بخورید. برای اینکه فک شما بیش از حد فعالیت نکند، غذاهای نرم مانند ماست، پوره سیب زمینی، پنیر، سوپ، تخم مرغ، ماهی، میوه ها و سبزیجات پخته شده، لوبیا و غلات بخورید. از غذاهای سفت و ترد (مانند سیب، چوب شور، هویج خام) و غذاهای جویدنی (مانند کارامل و شکلات تافی) خودداری کنید. از جویدن آدامس پرهیز کنید.

داروهای تجویز شده را به موقع مصرف کنید. برای تسکین درد و تورم، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) بدون نسخه مانند آسپرین، ایبوپروفن، ناپروکسن را امتحان کنید. پزشک شما می تواند دوزهای بالاتری از NSAID ها یا سایر داروها را برای درد مانند مسکن های کدئین دار تجویز کند. شل ‌کننده‌ های عضلانی، به‌ویژه برای افرادی که دندان‌های خود را به هم می ‌سایند یا به هم فشار می ‌دهند، می ‌توانند به شل شدن عضلات سفت فک کمک کنند. دارو های ضد اضطراب می توانند به کاهش استرس کمک کنند، که گاهی اوقات تصور می شود علائم TMJ را بدتر می کند. دوز کم داروهای ضد افسردگی نیز می تواند به کاهش یا کنترل درد کمک کند. شل کننده های عضلانی، داروهای ضد اضطراب و داروهای ضد افسردگی فقط با نسخه در دسترس هستند.

از آتل یا محافظ شب استفاده کنید. آتل ها و محافظ های شب دهانی هستند که روی دندان های بالا یا پایین شما قرار می گیرند.

از حرکات شدید فک خودداری کنید. مثلا:

خمیازه کشیدن و جویدن را به حداقل برسانید.

چانه خود را روی دست خود قرار ندهید و تلفن را بین شانه و گوش خود قرار ندهید.

تا جایی که می توانید دندان های خود را کمی از هم دور نگه دارید تا فشار روی فک کاهش یابد. برای کنترل فشردن یا ساییدن در طول روز، زبان خود را روی کام پشت دندان های جلویی بالایی خود قرار دهید.